Polski Cmentarz Wojskowy z okresu 1918-1920


        Memoriał został zbudowany przed II wojną światową. Pochowano 2859 osób. Większość z nich zginęła podczas ukraińsko-polskiej wojny w latach 1918-1920. Niewielka ilość - w latach 1919-1920 w walce przeciwko bolszewikom, a reszta tu pochowanych to uczestnicy działań bojowych, zmarłych śmiercią naturalną w latach 1920-30. Panteon ten był budowany i uporządkowywany do 1939 r., zgodnie z projektem studenta V roku wydziału architektury Politechniki Lwowskiej, Rudolfa Indrucha (1892-1927). 

      Kompleks memoriałowy składa się z kaplicy-rotundy, zbudowanej w 1925 r., dwóch katakumb (1932 r.), w ośmiu kryptach których spoczywają 72 osoby, studni-fontanny, grobowca pilotów amerykańskich, którzy służyli w szwadronie im. T. Kościuszki i grobowca francuskich żołnierzy piechoty z legii Józefa Hallera. W 1934 r. zakończono budowę Łuku Triumfalnego, powstałego z ustawionych w półkolu dwunastu kolumn doryckich, z dwoma potężnymi pylonami, na których wyryto nazwy miejsc gdzie były toczone walki. 

     Jak i większość ukraińskich, austriackich, niemieckich cmentarzy, polski memoriał został zburzony i splądrowany w okresie panowania władzy radzieckiej po zakończeniu II wojny światowej oraz w 1972 roku. 

   Dopiero w 1989 r. zaczęły się prace rekonstrukcyjno-konserwatorskie, finansowane przez polski rząd i za środki zebrane w środowisku Polonii.

  24 czerwca 2005 roku z udziałem prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej - Aleksandra Kwaśniewskiego i Ukrainy - Wiktora Juszczenki odbyło się uroczyste otwarcie odbudowanego cmentarza.

17.6.2009 20:48:33 - aktualizowano 2.3.2016 13:42:08 | przeczytano 8964x
 
load